Geachte Luckas, niet wie terecht problemen aankaart, wel wie al te eenzijdig veralgemeent, is een racistische moslimhater…

Ik heb het op deze blog al eens geschreven : enkele jaren geleden ben ik in de stad Maastricht op een uiterst brutale en onaangekondigde wijze door een bende neonazi’s overvallen. Ben ik ineens alle blanken gaan haten ? Nee : na er grondig over nagedacht te hebben ben ik erin geslaagd om een onderscheid te maken tussen blanke fascisten en gewone blanken. Hoe betreurenswaardig ook, jij blijkt daar echter niet toe in staat, wanneer het om moslims gaat…

Begrijp me niet verkeerd : ervan uitgaan, los van wat er zich afgelopen vrijdag in Parijs heeft afgespeeld, dat er helemaal niets aan de hand is (en was) zou inderdaad van een misplaatste vorm van irenisme getuigen, maar het vergrootglas waardoor je radicalisering bekijkt is niettemin lichtdicht, en de haast waarmee je van deze gebeurtenissen gebruikt maakt om, als het ware, je slag thuis te halen vind ik bijzonder ongepast. Niet omdat ik « weldenkend » zou zijn (Je moet hieronder maar eens een kijkje nemen…), wel omdat ik ervan overtuigd ben dat de tientallen mensen die onder de kogels van een stelletje psychopaten omgekomen zijn, onder wie ook een aantal moslims, niet zouden hebben gewild dat hun tragische overlijden op deze manier zou worden geëxploiteerd : meerdere Franse kranten hebben intussen hun namen gepubliceerd, en hun achtergrond bondig geschetst, en daaruit blijkt in elk geval dat ze allemaal open van geest waren, en dat ze zeker niet behoorden tot het groepje reactionaire Franse intellectuelen wier beeld de argumenten die je aanhaalt bij mij oproepen.

Uiteraard weet ik het niet zeker, en zou ik zelf niet schuldig willen bevonden worden aan hetgeen ik je net heb verweten, maar ik ben van oordeel dat al die slachtoffers (een woord dat in deze context een letterlijke betekenis heeft), mochten hun stemmen nog hoorbaar zijn, de lijn niet zouden doortrekken door te beweren dat de laffe criminelen die hun reis op deze Aarde voortijdig hebben beëindigd het bewijs zijn dat de multiculturele samenleving een mislukking is. God moge me kastijden moest ik dit verkeerd inschatten. Zouden ze dat wel denken, dan zouden ze er tenminste een andere uitleg voor bedenken : misschien – heel misschien – zouden de gettoïsering, de verarming (veroorzaakt door politieke keuzes die bepaalde bevolkingsgroepen doelbewust benadelen), de afschuw van talloze werkgevers voor namen die in hun oren net iets te Zuiders klinken, de boze of angstige blikken naargelang de huidskleur, in hun mond ook wel eens aan bod kunnen komen…

Onlangs nam ik de bus richting Brussel-centrum. Voor mij zat een Arabische familie : vader, (deels gesluierde) vrouw, dochter en zoon, allebei jonge tieners. Net als alle jongeren van hun leeftijd zaten de kinderen, elk in zijn eigen hoek, hun gloednieuwe i-phone te folteren. Uiterst beleefd waren ze, maar ze spraken noch Frans, noch Engels (laat staan Nederlands), enkel Arabisch. Op een bepaald ogenblik kwam er rechtover de jongen een vrouwtje rond de vijftig zitten : het was immers de laatste vrije zitplaats in de bus. Ter hoogte van de Grote Zavel vroeg hij haar hoeveel haltes er nog waren voor de Grote Markt (Deze twee woorden kende hij in het Engels namelijk wel…). Met de typische hoofdbeweging van een hautain trutje keek ze plots omhoog, alsof die vuile allochtoon haar antwoord onwaardig was, al was hij nog maar een kind. De vriendelijke glimlach die het Arabische ketje tot dan op zijn gezicht had staan veranderde ogenblikkelijk in een grimas van onbegrip en verslagenheid : in plaats van « wat heeft die bitch tegen mij ? » bleek hij zich af te vragen hoe haar reactie te verklaren viel, alsof hij medelijden met haar had. Toen ik hem wel het antwoord gaf heeft hij me zonder liegen tot driemaal toe bedankt, en ook zijn vader heeft me, wanneer ze later uit de bus zijn gestapt, zijn waardering betuigd, alsof ik hen een buitengewone dienst had bewezen. Het ging duidelijk om buitenlandse toeristen, wier verdere verblijf in ons land hopelijk naar wens is verlopen, maar voor de valse allochtonen die hier wonen (vals in die mate dat ze wel degelijk minstens één landstaal beheersen, maar toch op één of andere manier van het gewone volk onderscheiden dienen te worden) zijn zulke blikken, zulke reacties, dagelijkse kost. Dat sommigen na verloop van tijd dan ook ongevoelig worden is mijn inziens allesbehalve verwonderlijk.

Zoals de afgeslachte bezoekers van het Bataclan, en waarschijnlijk zoals jij ook trouwens, sta ik erop mijn leven te kunnen leiden zoals ik dit zelf bepaal, zonder enig opdringerig tuchtcomité dat het zich, namens God weet welke ingebeelde transcendentale toestemming of opdracht, zou veroorloven om me mijn privéleven te dicteren, om te bepalen welke kunstvormen ik mag appreciëren en welke niet, kortom om mij te verbieden van het leven te genieten, al heb ik moeten vaststellen dat dergelijke comités dezer dagen voor de meest uiteenlopende redenen (maar vooral ten gevolge van de verrechtsing van de samenleving) alomtegenwoordig zijn, ook ver buiten de islam…

Waar jij en ik het echter fundamenteel over oneens zijn is dat jij er geen moeite mee blijkt te hebben om voor moslims dezelfde retoriek te gebruiken als Wilders wat Marokkanen betreft : in je opiniestuk komt geen van hen namelijk in een goed daglicht te staan.

Wellicht is een vergelijking tussen Gaza en Auschwitz wat ver gezocht. Wellicht hadden de demonstranten waar je het over hebt zich beter tot het getto van Warschau beperkt. Wat er ook van zij, kun je hen deze politieke mening echt kwalijk nemen ? Een kreet van verontwaardiging is het, geen oproep tot haat. En hun verontwaardiging richt zich naar al de Westerse regeringen (hun regeringen !) die Israël onverminderd hun steun blijven toekennen, ook al schendt dat land regelmatig – stelselmatig zelfs – zowel het internationaal recht als de meest elementaire mensenrechten. Enkel Saoedi-Arabië worden gelijkaardige privileges gegund.

Wie een onrecht met een ander onrecht tracht te rechtvaardigen, een moord met een andere, komt in een helse spiraal terecht. Maar is het daarom verboden om erop te wijzen dat Israël, sinds de Gaza-enclave bestaat, er met de regelmaat van een klok “het gras komt maaien”, desnoods met behulp van verboden chemische wapens, en dat regeringsleiders aldaar tot nu toe steeds met een glimlachje en een tikkeltje hasbara aan elke inbeschuldigingstelling door het internationaal strafhof zijn ontsnapt ? Hoelang zal er van ons nog verwacht worden dat we zulke praktijken met het joodse leed van weleer onderdanig goedpraten omwille van een exclusief schuldgevoel dat blijkbaar door de generaties heen dient overgedragen te worden ? Is het cynisme van een Netanyahoe die Hitlers verantwoordelijkheid in De Grote Uitroeiing onlangs nog op een bijzonder verwerpelijke manier minimaliseerde nog niet voldoende zichtbaar voor iedereen ? Hoelang zullen die slachtoffers nog moeten dulden dat hun namen door gewetensloze haatzaaiers onophoudelijk door de modder worden gesleurd ?

Niet alleen de extreemrechtse regeringen die hij heeft geleid zijn al jaren aan het pogen elke kritiek op regelrechte staatsmisdaden in de kiem te smoren, zowel op Noord-Amerikaanse campussen als voor Franse rechtbanken. Ook Hollande en zijn regering deden hier aan mee toen ze een aantal pro-Palestijnse betogingen verboden middenin de laatste grasmaaibeurt. Straffer nog : de Franse president deelde uitdrukkelijk, zowel voor als tijdens het Gaza-offensief, zijn steun aan Israël mee !

Dat moslims vandaag de joden van gisteren zijn beweert overigens niet alleen de omstreden voormalige burgemeester van Molenbeek (1) : verschillende linksleunende Franse chroniqueurs (Naulleau, Caron o.a.) delen die mening, en ze worden niet noodzakelijk tot de Dieudonné-achterban gerekend. Laten we tenslotte niet vergeten dat de kampen de eindbestemming waren van een zeer lange kruisweg. Dit onderstrepen heeft op zich niets met anti-joods antisemitisme te maken; ook dit is simpelweg een argument voor een politiek debat dat in een gezonde democratie rationeel en zonder taboe zou moeten kunnen worden gevoerd. Het bij voorbaat dogmatisch “schandalig” noemen en het aan de door katholiek Vlaanderen (2) gehate Moureaux vastkoppelen dient dit waarschijnlijk te voorkomen, op de meest “weldenkende” manier. Niet uit angst voor het argument zelf, maar omdat voor moslims – en voor hen alleen – telkens het vermoeden bestaat dat hun woorden, uiteraard steeds in zekere mate met taqiya besmeurd, iets anders betekenen dan wat ze werkelijk zeggen.

Legitiem lijkt me dus de vraag of het echt zo verbazend is, wanneer alle democratische uitlaatkleppen voor een niet te verdragen degout van je eigen maatschappij zo zorgvuldig worden vastgetimmerd, dat sommigen geweld als de enige uitweg beschouwen. Ik heb het hier uiteraard niet over de gestoorde maniakken van afgelopen vrijdag (van wie de werkelijke kennis van de islam nog moet bewezen worden : “Allahu Akbar” roepen kan iedereen…) , wel over de jongeren die in augustus 2014 toch beslisten om hun betogingsrecht op te eisen, en bijgevolg door de Franse hoofdstad een spoor van vernieling zaaiden : van “rebels without a cause” gesproken… In alles wat ze voortaan doen dreigen die gasten, mede door columns zoals de jouwe, nog meer dan vroeger met deze gruweldaden te worden geassocieerd. En ook dat zou een neerwaartse beweging tot stand brengen… voor de hele maatschappij ! In Missouri en Maryland zullen ze het je zeggen : het leger inzetten tegen betogers is ver van ideaal, ze als “thugs” karakteriseren evenzeer…

Ik geef grif toe dat er voor ‘islamofobie’ vervangwoorden zouden moeten worden uitgevonden : wie brand sticht in een moskee of een vrouw die een hijab draagt uitscheldt (of erger) is niet bang, al is hij duidelijk een lafaard. Haten en vrezen zijn immers twee verschillende houdingen, al kan dat laatste soms hevige afkeer tot gevolg hebben. Maar laten we een secondje redelijk wezen : enerzijds heeft de koran niet het monopolie van gruwelwoorden, anderzijds weet iedereen met een beetje gezond verstand dat wanneer Marine Le Pen uit strategische overwegingen besloten heeft om met biologische discriminatie komaf te maken ten voordele van culturele discriminatie, ze gewoon op een andere manier het vaderlijke erfgoed heeft geëerd. Neem hun koran van ze af, het blijven Arabieren, nietwaar, Luckas ? Trouwens, diversiteit.be (ooit bekend als het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding) heeft niet zitten wachten op een nieuw wetsvoorstel om islamofobie aan te kaarten en tegen te werken…

Zijn in wat voorafgaat de redenen voor het bloedbad van vrijdag de dertiende te vinden ? Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat het lot van de zielige sukkelaars die er de verantwoordelijkheid voor dragen mij volledig onberoerd laat : ze mogen wat mij betreft rechtstreeks de hel in. Misschien hadden ze een excuus verdiend toen ze nog een ziel hadden, maar daar is het nu te laat voor. Diegenen die nog niet zo ver zijn, daarentegen, en uiteraard ook diegenen die alle mogelijke onrechtvaardigheden blijven slikken, inclusief Luckas Vander Taelens opiniestukken in Knack, zonder eraan te denken buiten de wet te treden, die interesseren me wel ! Jou niet, maat ?…

Zoals historicus Maarten Van Rossem het gisteren bij Pauw formuleerde vooraleer hij werd onderbroken, omslaan in primitief geweld heeft grotendeels met de context te maken : wanneer een autoriteit het onnoemelijke toelaat (en zelfs bevordert) laten sommige mensen zich gauw gaan. Het is brave blonde jongens van bij ons vijfenzeventig jaar geleden ook overkomen…

______________

(1) Lees (EN) : http://www.counterpunch.org/2014/07/09/the-israel-lobby-and-french-politics/

(2) Ik meen me te herinneren dat ook Leonard vol lof was voor de dragers van de nieuwe plaag…

N.B. : dit is een antwoord op : http://www.knack.be/nieuws/belgie/wie-sluipende-radicalisering-in-brussel-aankaartte-was-een-racistische-islamofoob/article-opinion-626813.html
_______________

Lees ook (FR) : https://yannickbaele.wordpress.com/2012/08/29/fourest-chichah-va-donc-vermine-fasciste-retour-detendu-sur-la-confrontation-de-deux-nevroses-a-lulb/

… en “French Muslims Are Terrorized” (EN) in : https://yannickbaele.wordpress.com/2014/04/06/le-hurlement/

Catégories : Lettres ouvertes des plus surréalistes..., Politique / Société | Poster un commentaire

Navigation des articles

Laisser un commentaire

Choisissez une méthode de connexion pour poster votre commentaire:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s

Créez un site Web ou un blog gratuitement sur WordPress.com.

%d blogueurs aiment cette page :