“Wij zijn geen burgers”

Eindelijk verwoordt een politica luidop een pervers gevoel dat iedereen binnen haar kaste met haar wel deelt, maar niet met zoveel woorden durft uit te spreken : politici zijn geen burgers, geen primi inter pares. Ze maken, omwille van hun beroep, deel uit van een afzonderlijk kringetje dat over het monopolie van het maatschappelijk denken beschikt. Burgers zijn namelijk per se irrationeel, aan primitieve impulsen onderworpen, en dus zeker niet in staat om een verlichte opinie uit te drukken. Als kinderen van hun ouders hangen ze af van de verlichting

[W]ij zijn geen burgers. Wij zijn politici, beleidsmakers. Wij mogen ons bij uitstek niet laten leiden door angst; we moeten een helikoptervisie hanteren en de rauwe emoties vanuit de buik overstijgen. We moeten hoop bieden waar die vandaag zonder onze interventie totaal verloren is.

Liesbet Sommen, Knack, 31 maart 2016

http://www.knack.be/nieuws/belgie/bart-de-wever-en-yvan-mayeur-herpak-u-en-toon-leiderschap/article-opinion-685799.html

In een vandaag verschenen opiniestuk verwijt Sommen twee burgemeesters (die van Brussel en die van Antwerpen) dat ze de laatste dagen niet geaarzeld hebben om de aanslagen van verleden week te misbruiken voor hun eigen politieke gewin. Al is haar kritiek terecht, ze komt niettemin in het verlengde van wat ze bekritiseert, en kan bijgevolg tegelijk worden beschouwd als zelfkritiek : het stof is nog niet gaan liggen op de lijken van 3/22, of de zandbakmentaliteit van de zogenaamde elite, niet zozeer over de gedeelde verantwoordelijkheid van dit fiasco dan over de (al dan niet redelijke) partijpolitieke profilering naar aanleiding ervan, maakt opnieuw ravages.

Dat Sommen haar pijlen naar twee van haar collega’s richt omdat zij hun eigen pijlen naar elkaar richten moet immers de aard van dit indianenverhaal niet doen vergeten : zou de betrokkene de minabele en verwerpelijke pogingen om het laken naar zich toe te trekken na deze macabere gebeurtenissen echt willen overstijgen, dan zou ze niet op de man(nen) spelen, maar wel het hele austeriteitsbeleid in vraag stellen, in plaats van het te vereerlijken in de eerste alinea’s van haar column : het is immers dat beleid dat de goede werking van de gehele publieke dienstverlening, waaronder uiteraard justitie en politie, gedwarsboomd heeft.

Ze zou de structurele problemen aankaarten die ertoe geleid hebben dat er in dit land een sfeer van bananenrepubliek heerst, en zich niet tevreden stellen met een aantal internationale peilingen die blijkbaar moeten aantonen hoe rooskleurig het leven in het Belgenland is.

Hoop moeten de burgers van de politici niet meer verwachten. Zoveel is na bijna een decennium van dat funeste beleid al te duidelijk geworden. Het enige wat ze kunnen produceren is miserie : wat dat betreft zijn ze keien in hun vak ! Een beetje bescheidenheid en een tikkeltje waardigheid misschien, als het niet te veel gevraagd is…

Catégories : Politique / Société | Poster un commentaire

Navigation des articles

Laisser un commentaire

Choisissez une méthode de connexion pour poster votre commentaire:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s

Propulsé par WordPress.com.

%d blogueurs aiment cette page :